Mojom Bosnom Prostrte Sedzade

Mojom Bosnom prostrte sedžade,

I čilimi zlatnom žicom tkani.

Sto bosanski neimari grade,

Ne unište vakti, ni zemani!

Mojom Bosnom kujundžije kuju,

Belenzuke i džerdane,

Cijelu Bosnu zlatom da opkuju,

Da putniku izdahe izmame!

Mojom Bosnom behari mirišu,

I čuju se ezani s munara.

Svi bosanci s njom zajedno dišu,

Za nju ginu bez trunke kahara!

Mojom Bosnom pjevaju sazlije,

I žubore bistri sadrvani.

Primiče te u svoje avlije,

Makar bio i putnik neznani.

Mojom Bosnom vojske prolazile,

Slali na nju silnike, vladare,

Al je sile nisu pokorile,

Neče Bosna tudže gospodare!

Mojom Bosnom svud ljepota zrači,

Ne dam nikom svoje rodne grude!

Sto nas tlače, a mi smo sve jači,

Nije ropstvo za bosanske ljude!

Mojom Bosnom prostre sedžade,

Pa kad dođes na njene granice,

Ti se izuj,

Pa baš kreni niz bosanske džade,

Da joj čisto ne ukaljaš lice!

Suada Kovačevic